Ik vertelde een vriend van ons dat we de haren van zoonlief maar zelf hadden geknipt, omdat onze vaste kapper hier in de buurt had moeten sluiten wegens economische redenen. Nou zijn er natuurlijk zat andere kappers, maar omdat die over het algemeen veel te aanwezig zijn als je binnenstapt – en zoonlief daar dan ongelooflijk van schrikt en niet meer geknipt wil worden – hebben we het zelf maar geprobeerd. Lees verder
Vorige week maandag is mijn opa (van mijn vaders kant) overleden, vandaag hadden we de crematie.
Het voelde allemaal akelig bekend. Drie jaar geleden overleed zijn vrouw, mijn oma, en had ik zoonlief (van rond de 3 maanden) mee in de doek. Dit keer was zoonlief er niet bij (dinsdag is een van zijn vaste gastouder-dagen), maar mijn zus had haar dochter (bijna 4 maanden) in de doek. Lees verder
Ongelooflijk, wát een ophef zeg..
Op zich vond ik het nummer best leuk klinken, tot ze ineens met z’n allen beginnen te “rappen”. Dat stuk vind ik écht niet klinken en haalt voor mij het hele nummer omlaag.
De grammatica enzo ga ik het verder niet over hebben. Daar ben ik zelf ook niet zo’n kei in (en ik ga daar eigenlijk pas echt naar luisteren als ik een nummer al een keer of 100 gehoord heb). Lees verder
Een van de eerste pesterijen gebeurde bij het huis waar ik geboren ben. Het was m’n 3e (of 4e, maar ik geloof m’n 3e) verjaardag en ik had een prachtige jongenspop gekregen. Eigenlijk mocht de pop niet mee naar buiten, maar ik wilde er zo graag mee spelen en ‘m aan mijn beste vriendinnetje laten zien dat ik het toch deed. Lees verder
Dat zei een cassiere van de Albert Heijn tegen een jonge mama van een nog jongere baby (ventje zal rond 1-2mnd zijn geweest, gok ik). Het ventje lag ongelooflijk hard te huilen in de wagenbak van de kinderwagen. En de mama stond in de rij bij de kassa.
Toen ik naar de kassa liep lag het kleintje al z’n longen uit z’n lijf te huilen. Mama was een beetje met de kinderwagen heen en weer aan het schudden, je kent dat beeld vast. Lees verder
Op Facebook hadden ze van Mama&zo een bericht geplaatst:
Luiers, flesje, kleding.. Een baby uitzet lijst is oneindig lang! Maar wat vond jij nou echt onmisbaar op dat lijstje?
Waarop ik o.a. het volgende reageerde:
Toch jammer dat “flesje” bij jullie genoemde voorbeelden van jullie staat, die horen nl niet standaard op de uitzetlijst (en (toekomstige) mama’s dat wel laten denken is borstvoedingondermijnend).
Een veel gebruikte vraag van ouders/verzorgens aan (kleine) kinderen. Over het algemeen om het kind zover te krijgen om “dank je wel” of “sorry” te zeggen.
Ik heb het altijd een vreselijk nare vraag gevonden.
Gisteren zag ik het ook bij een winkel hier in de buurt. Een meisje van een jaar of 5 had geld gegeven aan de cassiere en kreeg het wisselgeld. De cassiere zei “alsjeblieft” en nog voor het meisje ook maar iets van een reactie kón geven dreunde haar moeder al: “wat zeg je dan?!”. Lees verder
In een artikel op de website van Wij wordt aan het einde het volgende gevraagd: “Slaapt jouw kind bij jou in bed? Waarom, of waarom niet?”. In een van de reacties wordt het volgende gezegd:
Lijkt me doodeng en ik zou geen oog dichtdoen uit angst dat ik op ze zou gaan liggen of dat ze onder de dekens zouden komen of weet ik veel….. Dood- en doodeng.
Daarbij….tot hun derde bij ons in bed??? Nou das wel meteen de beste anticonceptie die je kunt hebben……lekker romantisch…..
Bij je op de kamer dat snap ik nog wel, dat hebben wij ook de eerste 3 maanden gedaan. Maar dan wel in een eigen wigje. No way bij ons in bed hoor.
Ik kan me voorstellen dat het eng lijkt als je het nog nooit daadwerkelijk hebt uitgevoerd (het samen slapen bedoel ik dan 
), maar zolang je geen versuffende medicijnen, alcohol of drugs gebruikt (en geen overmatig overgewicht hebt waardoor je een kuil maakt in de matras en de baby naar je toe zou kunnen rollen daardoor) is er niks aan de hand. Het “geheim”: je moet het veilig doen (en dit is een artikel over op welke manier je kunt samen slapen).
Intussen slaapt zoonlief nu bijna drie jaar bij ons op de kamer (en het merendeel van die tijd bij ons in bed). Want waarom zouden we hem alleen op een eigen kamer zetten als wij wel lekker knus bij elkaar in bed kunnen liggen?
Toegegeven: ik geloofde er ook niet in. Kan me ook herinneren dat ik een jaar of 4-5 terug tegen een collega (toen werkte ik nog voor een werkgever) zei “pff.. die krijgt ze nooit meer bij hun uit bed” toen ik hoorde dat een van de teamleiders haar zoontje van 2 of 3 (dacht ik, weet de leeftijd niet zeker meer) bij hun in bed had ‘s nachts.
Ik was toen ook nog van mening dat een baby zijn/haar eigen kamer moet hebben.
Maar tegenwoordig weet ik dat dit nonsens is. Voor hun zestiende willen ze echt wel op hun eigen kamer!
Het is zeker even wennen om met zo’n nieuw persoontje op de kamer te slapen, maar met je partner heb je ook zo’n wen-periode door gemoeten. Waarom zou het met zo’n babietje dan anders zijn?
Een kwestie van wennen dus.
En “de beste anticonceptie die je kunt hebben”? Onzin.
Weleens “Malcolm in the Middle” gezien? In zeker een van de afleveringen (als ze weer een baby hebben, die bij hun op de kamer slaapt in een ledikant) hebben ze seks met de kleine op de kamer.
En daarnaast: je kunt natuurlijk ook gewoon creatief gaan denken. Bekijk de inventaris van je huis dus eens met andere ogen! Vergeet dat je bed het enige is waar je seks in/op kunt hebben, dat is namelijk niet waar!
Het mooie van seks is juist dat het op vele plekken kan, je bent immers niet aan maar 1 positie gebonden! En wie weet: wellicht was samen slapen juist wel een geweldige impuls voor je seksleven!
Als ouder vraag ik me weleens af hoe de toekomst van ons en onze zoon er uit ziet. En dat begon – uiteraard – al tijdens de zwangerschap.
Komt hij later met een leuke meid thuis? Of een leuke jongen? Krijgt hij ooit kinderen?
Zal hij altijd jongen blijven of verteld hij ons over een paar jaar dat hij zich eigenlijk een meisje voelt?
En wat betekent dat “seksuele voorkeur” nou eigenlijk? Ik bedoel, ik geef de voorkeur aan m’n Mac Mini of MacBook Pro, maar als het echt moet werk ik ook wel op een Windows PC.
En zo vind ik dat “seksuele voorkeur” dus ook klinken. Alsof je bijvoorbeeld iets zegt als “ik val op mannen, maar als het echt moet kan ik op vrouwen vallen” (of andersom). En ja, ik weet dat je ook biseksueel kan zijn en dan dus op beide geslachten valt (en er dan sprake kan zijn van een voorkeur), maar om het in het algemeen zo aan te duiden klinkt raar.
Ik vind het klinken alsof je toch een keuze hebt gemaakt over het geslacht waar je op valt. Alsof homo/hetero/bi (of wat dan ook) zijn een keuze is.
Of wij in de toekomst nou een schoondochter of schoonzoon (of beide ) krijgen: het maakt mij allemaal niks uit. Zolang hij/zij mijn zoon gelukkig maakt en ze zichzelf kunnen zijn bij elkaar vind ik het prima.
Maar het mag van mij nog wel heel lang duren. Alles gaat al zo snel….
Afgelopen week waren we met z’n drietjes naar de Makro. Een “gezellig gezinsuitje”, zo gezegd
Bij het multimedia deel konden we horen hoe een jongen (ik gok een jaar of 11, maar daar ben ik over het algemeen niet zo heel goed in… ) niet zo heel erg lekker in z’n vel zat. Of, zoals zijn moeder het zei, aan het zeuren was.
Ze had het gehad, zei ze. En als hij niet gauw normaal deed dan zou ze hem wel in de auto zetten. Lees verder